Onderwaterfotografie met de Nikon D80/Sea&Sea DX-D80

In 2002 ben ik begonnen met onderwaterfotografie met een digitale compact camera. In de loop der jaren heb ik mijn verzameling verder uitgebreid, en ben recentelijk overgestapt van de Nikon D70 met Fantasea behuizing naar de Nikon D80 met de Sea&Sea DX-D80 behuizing.

Voornaamste reden voor overstap was dat ik de 6 megapixels van D70 toch net te kort begon te vinden om na een uitsnede een fatsoenlijke resolutie over te houden. De overstap naar de D80 betekende uiteraard ook een nieuwe behuizing, hiervoor wilde ik meer gemak qua bedieningsfuncties en -knoppen dan de Fantasea bood en heb ik uiteindelijk gekozen voor de Sea&Sea DX-D80.

De apparatuur

De Nikon D80 is een 10.2 megapixel digitale spiegelreflex met een DX formaat (23.6x15.8mm) beeldsensor en een 2.5" LCD. Alle belangrijke functies zijn direct onder een knop op de body beschikbaar. De D80 is compacter als de D70 maar nog net wat groter als bijvoorbeeld de Canon EOS 400D of de Sony A-100.

Het Sea&Sea DX-D80 onderwaterhuis heeft een voorkant van een corrosiebestendige aluminiumlegering en een achterkant van polycarbonaat. Alle essentiële functies van de camera zijn via de behuizing te bedienen, inclusief de Auto/Handmatig focus selectie.

Voor het aansluiten van flitsers zijn er twee N-type aansluitingen: een 5-pin connector voor gebruik van de optionele Sea&Sea TTL-converter en een 2-pins voor handmatig aangestuurde flitsers. Beide handvatten zijn standaard voorzien van voetjes voor het bevestigen van armen, bovenop zit een "schuifslot". Binnen in zit een lekmelder die met een rood ledje aangeeft dat er water in de behuizing zit.

De DX-D80 kan gebruikt worden met Sea&Sea's NX poorten. Ik gebruik de NX Compact Macro Port Base/Wide Port L voor de 18-70DX kitlens, dezelfde base met de Compact Macro Port S voor de Nikkor 60mm Micro en de NX Fisheye Dome Port voor de Sigma 15mm Fish-eye. Voor de kitlens gebruik ik een zoomring en voor de 60mm Micro de focus ring, dit soort ringen is los verkrijgbaar voor veel populaire lenzen.

Als flitsers gebruik ik Sea&Sea YS-110DX en YS-90DX, eventueel aangevuld met de Fisheye HG20DX videolamp voor nachtduiken.

Ervaringen tijdens de voorbereiding

Allereerst dient de camera te worden bevestigd op een plaat, waarna de het geheel in de behuizing kan worden geschoven en vergrendeld. De plaat is klein en licht en kan daardoor prima aan de camera blijven zitten als je bijvoorbeeld tijdens een duiktrip ook bovenwater wilt fotograferen.

Ondanks de schuifplaat is het bij het laden goed opletten: zo moeten de aan/knop, mode-selector en zoom/focusring netjes op hun plaats vallen, wat enige gewenning nodig heeft. De mode-selector van de camera is door het raampje op de behuizing niet duidelijk te zien, dus is het zaak dat bij het plaatsen van de camera de knop op de behuizing de gelijke stand heeft.

Nadat alles op zijn plaats zit, de poort is vergrendeld en het flitsschoentje is aangesloten kan de achterkant van de behuizing worden bevestigd. Hiervoor zijn drie beveiligde sluitingen aanwezig, die een snelle en solide bevestiging garanderen.

Na het sluiten komt wel een gebrek aan de lekmelder naar voren: deze heeft geen aan/uit schakelaar, geen teststand en knippert ook niet om aan te geven dat deze werkt. Vergeten aan te zetten is dus niet mogelijk, maar je weet dus nooit zeker dat deze naar behoren werkt (of je moet het een optie vinden om elke keer water in de behuizing te gieten voor je deze gaat gebruiken).

Een set van camera, kitlens, behuizing en de standaardport weegt samen uiteindelijk net meer dan 4,5 kilo, en dan heb ik de armen en flitsers niet meegewogen. Best fors, maar dat hoort natuurlijk nu eenmaal bij een SLR set voor onderwater. Maar de twee handvatten houden het geheel nog prima draagbaar en met de twee ringen op de behuizing kan je deze ook aan je trimvest bevestigen.

Ervaringen onder water

Onder water is het drijfvermogen slechts licht negatief, en is de behuizing prima handelbaar. De plaatsing van de knoppen komt bijna volledig overeen met de plaats op de camera zelf, een deel hiervan is daarnaast nog voorzien van icoontjes. De knop voor de voorste instelschijf van de camera is zo geplaatst dat deze met é&ecuate;n vinger kan worden bediend zonder het handvat los te hoeven laten. Dit is handig voor het instellen van het diafragma, iets wat ik het meest gebruik tijdens het fotograferen. De knoppen voor lichtmeetstand en belichtingscorrectie hebben een vergrendel-mechanisme: door na het indrukken een beetje te draaien blijven ze ingedrukt en kan de gewenste stand daarna met hoofdinstelschijf worden bepaald.

De 0.66x zoeker op de behuizing en het LCD scherm geven onder water prima zicht. Het raampje op de bovenkant van het huis zit niet helemaal recht boven het statusscherm van de camera, waardoor deze soms lastig af te lezen is. Door de schermverlichting van deze laatste te activeren gaat dit beter, hiervoor heb ik de Verlichting geactiveerd en gebruik ik desgewenst de licht-stand op de aan/uit knop.

Het nemen van foto's gaat probleemloos: de hendel naar de ontspanner is direct met één vinger te bedienen. Ook het half indrukken is duidelijk voelbaar, zodat gefaseerd scherpstellen/lichtmeting en ontspannen geen enkele moeite kost.

Met de D80 camera zelf is natuurlijk niets mis, deze biedt alle functies en mogelijkheden die je als onderwaterfotograaf maar nodig kan hebben. De, ten opzichte van de D70, nieuwe witbalansinstelling via Kelvin kleurtemperatuur of grijskaart en het RGB histogram zijn tevens goede hulpmiddelen om de juiste kleuren onder water te krijgen.

Verder maak ik dankbaar gebruik van de mogelijkheden om zoom en focus te bedienen via de behuizing. Voor de Nikon 18-70 kitlens gebruik ik de zoomring zodat ik onderwater kan variëren tussen 18mm groothoek en close-up op 35-50mm. Ik ga zelden tot 70mm, enkel misschien voor iets groots en zeldzaams in de verte (dit levert echter enkel "bewijslast" en zelden een prijswinnende foto). Voor de 60mm Micro gebruik ik een focusring: wanneer de camera bij macrowerk niet goed kan scherpstellen. Bijvoorbeeld bij donkere omstandigheden, verscholen krabbetjes, transparante kwalletjes etc., stel ik de focus hiermee handmatig in en controleer via de zoeker de juiste scherpstelling. De MF/AF knop van de camera is bedienbaar, dus wisselen tussen auto en handmatige focus voor lenzen die dit ondersteunen is geen probleem.

Ik heb in het verleden wel een tijdje automatisch gefotografeerd samen met de Nikon SB-800 flitser in een onderwaterhuis, maar deze iTTL resultaten vielen mij tegen en ik moest alsnog diverse zaken met de hand bijsturen. Tegenwoordig schiet ik daarom bijna alle foto's in de M-modus, dus met handmatige regeling van diafragma en sluitertijd, en stel ook de beide Sea&Sea flitsers met de hand in.

Door belichting met twee flitsers worden harde schaduwen gereduceerd. Tevens maken deze correcte en creatieve belichting bij groothoek mogelijk door een flitser op de voorgrond en de ander op de achtergrond te richten en navenant in sterkte aan te passen. Omdat slaafaansturing bij deze positie van de flitsers hierbij onbetrouwbaar is, gebruik ik de Dual Sync Cord N waarmee beide flitsers met de kabel worden aangesloten.

Een nadeel van de D80 blijkt wel de flitssynchronisatie bij korte sluitertijden: vanaf 1/200s wordt de foto slechts deels belicht (zie foto rechts). Met de D70 kon ik tot 1/500s, omdat deze een gecombineerde electronische/mechanische sluiter heeft.

Conclusie

De Sea&Sea DX-D80 behuizing is een uitstekende behuizing en biedt alle mogelijke faciliteiten voor de (semi)professionele onderwaterfotograaf. Enkel de lekmelder en de positie/grootte van de schermpjes op de bovenkant zouden verbeterd kunnen worden.

Recensie door: Michael Heus

Plaats op:     Del.ico.us     Digg     Reddit     StumbleUpon