RAW of JPG voor onderwaterfoto's

De meeste digitale spiegelreflexcamera's en ook enkele compactcamera's hebben de mogelijkheid om bestanden RAW ("onbewerkt") op te slaan in plaats van de gebruikelijke JPG.

Wat biedt deze optie voor de digitale onderwaterfotograaf? Hieronder een verslag.

Principe van RAW

Bij RAW bestanden wordt de ruwe data van de CCD/CMOS sensor opgeslagen los van de nodig geachte bewerkingen. Bij het bewerken van bijvoorbeeld de witbalans van een RAW foto blijft deze ruwe data ongemoeid en worden enkel de nieuwe witbalansinstellingen erbij opgeslagen. Bij het bekijken van het RAW bestand of bij het opslaan in een ander formaat wordt de ruwe data en bewerkingsinstellingen pas verwerkt tot één geheel. Iets wat bij het direct in de camera in JPG formaat opslaan dan al gebeurd is.

In feite kan RAW dus beschouwen als digitale variant van negatieven waarop altijd terug te vallen is.

Vergeleken met JPG is er bij RAW ook een verschil in het aantal bits per kleurkanaal. Bij JPG zijn dit 8 bits, waarmee 256 (=2^8) variaties in een kleurkanaal (rood, groen of blauw) per pixel kunnen worden opgeslagen.

Bij RAW zijn 12 bits gebruikelijk, resulterend in 4096 (=2^12) variaties per kleur. Hoewel dit voor het menselijk oog niet direct zichtbaar is, blijkt dit bij zeer voordelig bij het bewerken van foto's. Zo kunnen bijvoorbeeld bij het lichter maken van schaduwpartijen in RAW bestanden details weer zichtbaar worden die bij een JPG verloren zouden zijn gegaan.

Veel appartuur (printers, beeldschermen, dvd-spelers e.d.) en programmatuur (webbrowsers, photoviewers etc.) zijn alleen geschikt voor bestanden in 8-bits RGB kleuren. Conversie van RAW naar het gebruikelijke JPG is dus noodzakelijk voor de foto's kunnen worden gebruikt.

De software hiervoor wordt meestal met de camera meegeleverd, maar ook programma's als Photoshop CS en PaintShop Pro kunnen ondertussen met RAW formaten overweg.

RAW voor onderwaterfoto's

Zoals bekend zorgen de aparte licht- en kleuromstandigheden onder water voor extra hindernissen voor de fotograaf. Verkeerde interpretatie van de kleur- en witbalans is dan ook een veelvoorkomend probleem, zie ook kleurcorrectie onder water.

Foto's nemen in RAW blijkt voor deze gevallen het ideale hulpmiddel te zijn: achteraf kan de juiste balans zonder kwaliteitsverlies worden ingesteld, waardoor de kleuren er weer natuurlijk uit komen te zien. De 12 bits blijken hierbij zeer nuttig: ook kleine hoeveelheden kleur zijn nog in het bestand aanwezig en via kleurcorrectie en witbalans worden "opgekrikt".

Ook zullen over/onderbelichte foto's door verkeerde afstelling van de flitser minder snel details verliezen en dus nog corrigeerbaar zijn, en vermindert de kans op posterisatie bij bijvoorbeeld grote blauwe waterpartijen (rechts getoond).

Nadelen

De ruwe data opslag van het RAW formaat brengt wel een aantal nadelen met zich mee. Door de extra bits van RAW bestanden loopt de bestandsgrootte snel in de megabytes. Zo zijn de RAW bestanden van de Canon EOS 300D rond de 7 MB en die van de Nikon D70 rond de 5,5 MB.

Deze grootte zorgt ervoor dat de benodigde tijd om een foto op weg te schrijven flink kan oplopen. Een Nikon D100 is bijvoorbeeld bijna 40 seconden niet te gebruiken bij het opslaan van 1 gecomprimeerde RAW, de Canon 350D en Nikon D50 kunnen daarentegen in minder dan een halve seconde weer een nieuwe foto nemen. Hiernaast is natuurlijk ook een grote geheugenkaart vereist, een kaart van 512 MB is niet groot genoeg om een redelijke fotosessie op kwijt te kunnen.

Een ander nadeel is dat er (nog) geen standaard is voor het RAW formaat. De meeste fabrikanten gebruiken een eigen variant en bestandsextensie. Zo gebruikt Nikon NEF, Canon CRW, Minolta MRW en Sony SRF. Dit maakt dat deze bestanden niet zomaar uit te wisselen zijn.

Samen met de beperkte ondersteuning van het RAW formaat van apparaten en software maakt dat conversie naar een meer algemeen formaat (zoals JPG) noodzakelijk is. Er gaat dan ook veel tijd zitten in het hele proces om tot een bruikbare foto te komen.

Samenvattend

De extra bits en gescheiden opslag van ruwe data van het RAW formaat geven de digitale onderwaterfotograaf een zeer ruime marge om vergissingen en onverwachte resultaten achteraf te corrigeren.

Het werken met RAW bestand kan arbeidsintensief zijn, deze investering is echter zeker de moeite waard.

Zie ook: Beeldbewerking voor Digitale Onderwaterfoto's

Plaats op:     Del.ico.us     Digg     Reddit     StumbleUpon